|
آواز خیس باران
هوالحق ما آدمای عجیبی هستیم ، راحت بگم زیادی متظاهریم .مثلا دانش جو های هنرو ببینید، حتما باید تیپشون فریاد بزنه که دانش جوی هنرند (مواد لازم: یه تخته شاسی که نه بشه از در اتوبوس و مترو تو آوردش و نه بشه تو تاکسی جادادش .) یا هر کی به یه جایی می رسه و خدایی نکرده نویسنده ای، نقاشی ، شاعری چیزی می شه. تو اتاقش پر می شه از نقاشیهایی که از پاشیدن انواع و اقسام رنگ روی بوم پدید اومدن یا یه سری کتاب های خاص بی سر و ته می خونه و به تو هم معرفی می کنه و مجسمه های عجیب و غریب تو اتاقش می گذاره و فیلم های به صطلاح معنا گرا می بینه . در این میون تو باید این نقاشی ها و مجسمه ها رو ببینی ، این کتاب ها رو بخونی و این فیلم ها رو تماشا کنی و برای این که متهم به بی فرهنگی و بی سوادی نشی، به به و چه چه هم بکنی و از معنای وسیعی که در آن نهفته است حرف بزنی و این به معنای واقعی یادآور داستان جالب و پند آموز لباس جدید پادشاه هانس کریستین آندرسن است .باور کنید ما آدم های متظاهری هستیم .آدم هایی با جیب خالی و پز عالی . |